Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Այն մասին, թե ինչպիսի բանակ ենք մենք կառուցելու իշխանության գալուց հետո. Ավետիք Չալաբյան«Երաժշտություն հանուն ապագայի» հիմնադրամի «Հայ Վիրտուոզներ» ծրագրի կրթաթոշակառու Էդուարդ Դայանը արժանացել է Գրան Պրիի Սրտանց շնորհավորում եմ եզդիական համայնքին Սուրբ Նաբիի (Խըդըր Նաբիի) տոնի առթիվ․ Նարեկ ԿարապետյանԱմասիայում Ադրբեջանցիներ են վերադառնում, Երևանում սկանդալային կրակոցներ են․ Էդմոն ՄարուքյանԻրենց` պարգևավճարներ, իսկ թոշակառուն չգիտի ինչպես ծախսի թոշակըԲովանդակային քննարկում՝ բաժանարար խոսույթի փոխարեն․ Շաքե ԻսայանՖեյսբուքի սրտկներից դուրս իրական կյանքն է, որտեղ փոփոխությունների սպասում կա և լինելու է փոփոխություն, լինելու է Ուժեղ Հայաստան. Մարիաննա ՂահրամանյանԹուրքիայի Արտգործնախարարը հայտարարեց, որ աջակցում են Փաշինյանին Ադրբեջանական բենզին կգնե՞ք ԶՊՄԿ-ում «Գիրք նվիրելու օրը» անակնկալներով անցավԱմենաինտելեկտուալ, ամենամեծ, ամենահայրենասեր, ամենա–ամենա՝ Ամենայն հայոց բանաստեղծ Հովհաննես Թումանյանը ծնվել է հենց այս օրը. Մհեր ԱվետիսյանՊարտադիր կանխարգելիչ հետազոտություն անվճար, տարեկան մեկ անգամ. Հրայր ԿամենդատյանՍուրեն Սուրենյանցը ներկայացրեց «Ոչ Արևմտյան Ադրբեջանին» ժողովրդական շարժումը (տեսանյութ) Մեր բանակը կարող է կրկին լինել ամենահզորը տարածաշրջանում․ Ավետիք ՉալաբյանԱրցախի վերահայացումը մեր քաղաքական ուղեգծի առանցքային տարրերից մեկն է լինելու. Ավետիք Չալաբյան Պետությունը պետք է աջակցի կրթությունից հետո համայնք վերադարձող երիտասարդին․ Ցոլակ ԱկոպյանԹուրքիան և Ադրբեջանը չպետք է թելադրեն Հայաստանի ապագան․ Արմեն ՄանվելյանՄեկնարկել է «Հաղորդակցության եղանակների բարեկամության մոնիթորինգ - 2025» շնորհանդեսը (լուսանկարներ, տեսանյութ)Խոշոր հարկատուների առանցքային դերը ՀՀ պետական բյուջեում Մարթա Կոսը մարտի 19-20-ը կայցելի Հայաստան
Հասարակություն

Ցավալի է, որ հիմա նոր ենք սկսում գիտակցել գիտության զարգացման անհրաժեշտությունը

Ցավալի է, որ հիմա նոր ենք սկսում գիտակցել գիտության զարգացման անհրաժեշտությունը։ Երեւի պետք էր՝ դանակը հասներ ոսկորին, որ պատշաճ ուշադրության արժանացնեինք ուժեղ գիտական ներուժ ունենալը։ Գիտակցում ենք, այո, իսկ ինչ ենք անու՞մ դրա համար։ Արդյոք կվերանայենք մեր մոտեցումը դպրոցներին ու համալսարաններին, արդյոք իսպառ կվերանա զուտ “դիպլոմ ունենալու համար” համալսարան հաճախելը։ Ինքներս էլ տեսանք, որ այս երեւույթները պատուհաս են մեզ, մեր երկրի անվտանգության ու գոյության համար։ Կանե՞նք ներդրումներ աշխարհի լավագույն կենտրոնների լավագույն մասնագետներին վարձելու համար՝ մեր գիտական ներուժին նոր ուժ հաղորդելու նպատակով։ Կհասկանա՞նք արդյոք, որ հատուկ մասնագիտացված դպրոցներ, ինչպիսիք օրինակ ժողովրդական լեզվով ասած “ֆիզմաթ” դպրոցն է, պիտի ավելի շատ լինեն, իսկ այդ դպրոցի սան լինելը պիտի լինի առավելագույն պատիվ ցանկացած դպրոցականի համար։ Կհասկանանք, հասկանում ենք, քիչ քիչ դուրս կգանք թմբիրից ու կլծվենք ազգը շենացնելու գործին։
Բայց դրա համար կպահանջվեն տարիներ։ Իսկ ժամանակը չի սպասում։ Ճիշտ պահը հիմա է, չնայած՝ հիմա էլ արդեն շատ ենք ուշացել…