Գիտեմ, որ անասելի զզվանք է հարուցում այս դեմքը, բայց, ինչ արած, ստիպված եմ մի քանի տող ձոնել այս թերմածքին...

Գևորգ Պետրոսյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է

Օտար մարմինների անկանոն շարժումներից ծնված այս գոյացությունը, հավիտեանս զրկված լինելով կանացի փաղաքշանքից (հավատացեք՝ ծանր բան է), իր պարտքն է համարում երբեմն-երբեմն քաղաքական աղբանոցից հիշեցնել իր մասին։
Այս՝ այդպես էլ չպարզված կողմնորոշումներ ունեցող անպիտան արարածը էլի հիշել է Ծառուկյանին: Դե, ինչպես միշտ, կամ աղն է պակաս, կամ մաղը...
Նա երբեք ոչ ոքի անտեղի չի հիշում։
Նա միշտ հայցվոր է՝ մեկից հաց է հայցում, մեկից թաղման փող, մի ուրիշից էլ առնական ուշադրություն ու փաղաքշանք...
Ասա՝ այ <<տղա>>, հանգիստ նստի տեղդ, հաշտվի անփառունակ անցյալիդ, անվաստակ ներկայիդ ու կործանված ապագայիդ հետ...