Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Հայաստանի յուրաքանչյուր քաղաքացու ընտրությունից առաջ անհրաժեշտ է համախմբվածություն և փողոցային պայքար․ Արտակ Զաքարյան ՀՀ զինված ուժերի հրամանատարությունը իրավիճակին անհամարժեք որոշումներ է կայացրել․ Ավետիք Քերոբյան Ինչպե՞ս կառավարել հանուն ժողովրդի. երկպալատ պառլամենտ. Արմեն ՄանվելյանԿարգախոս ընտրելու համար պետք է պարզապես լսել մարդկանց, իսկ արտագրված արհեստական-սիրուն բառերը ոչինչ չեն փոխելու․ Գագիկ Ծառուկյան Կրթության համակարգում կոռուպցիան սպառնալիք է մեր ազգային անվտանգությանը․ Ցոլակ ԱկոպյանՀայաստանի հանքարդյունաբերության և մետալուրգիայի ասոցիացիան PDAC 2026-ում ներկայացրել է Հայաստանի հանքարդյունաբերության ոլորտի ներուժն ու համագործակցության հնարավորություններըԻ՞նչ ենք առաջարկում մանկավարժներին «Հայաստանը ես եմ» նախաձեռնության քաղաքական ծրագրով. Նաիրի Սարգսյան Փակվող դպրոցների «սև ցուցակը». փակե՞լ, թե՞ վերակառուցել. ՀայաՔվեԳույքահարկը 2025-ից դառնալու է 600-800 հազար դրամ. ի՞նչ է սպասվում Կենտրոնի, Արաբկիրի բնակիչներին. Հրայր Կամենդատյան Այն մասին, թե ինչն է միջազգային հարաբերություններում ծնում իրավունքը, և ինչ է պետք անել այդ իրավունքը նվաճելու համար. ՉալաբյանՄատչելի բնակարաններից մինչև էժան դեղորայք․ «Ուժեղ Հայաստան»-ի տնտեսական ծրագիրը սոցիալական օրակարգի կենտրոնում Նախիջևանը ո՞ր կողմում է. Էդմոն Մարուքյան Ի՞նչ է թաքնված հակաեկեղեցական արշավի «պաուզայի» տակ. «Փաստ» Ոչ միայն ռազմական կամ քաղաքական, այլ նաև տնտեսական լուրջ հետևանքներ. «Փաստ» Սոցիալական լարվածության աճ և բևեռացման խորացում. «Փաստ» «Թողեք աշխատեն»-ից՝ «թողեք, թո՛ղ ջղայնանա...». «Փաստ» Կառավարության կողմից հատկացված գումարը ծածկելու է ծախսերի միայն մի մասը, իսկ հոնորարի չափը գաղտնիք է. «Փաստ» Սպառման հաշվին աճող տնտեսություն և նոր գնաճային վտանգներ. «Փաստ» Անակնկալներ՝ «Լուսավոր Հայաստանի» ընտրական ցուցակում. «Փաստ» Ժամկետից շուտ նախընտրական քարոզարշավ՝ լիազորությունների գերազանցումով. «Փաստ»
Քաղաքականություն

«Կուտ տալ» ասվածը դեռ երբեք այդքան բառացի չէր հնչել. «Փաստ»

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

Ռուսական, ապա նաև ղազախական տարակարգ ցորենների խմբաքանակների՝ մասամբ ադրբեջանական տարածքով Հայաստան հասնելը դարձել է Փաշինյանի իշխանության վայրիվերո և ագրեսիվ քարոզչության «կարմիր դրոշը»:

Չէ, կրկեսն էլ պաշտոնապես բացվեց, բայց քաղաքական «կրկեսից» չպրծանք:

«Մշտնջենական խաղաղության» իրենց սևեռումը տարփողելու համար Նիկոլ Փաշինյանն ու ՔՊ-ն դեռ օրեր առաջ քարոզչական մի լայնածավալ արշավ սկսեցին, որի առարկան այն էր, թե 21-րդ դարում առաջին անգամ Ադրբեջանից դեպի Հայաստան երկաթուղային բեռնափոխադրում է իրականացվելու, այն է՝ ցորենի խմբաքանակ է փոխադրվելու: Քավ լիցի, դարն իսկապես էլ 21րդն է՝ բարձրտեխնոլոգիական, ուստի լրատվամիջոցներն ու փորձագետները կարողացան բավականին արագ պարզել մի շարք էական մանրամասնություններ այս ամենի վերաբերյալ: Նախ՝ պարզվեց, որ երկաթուղով փոխադրվում է (փոխադրվել է) ինչպես ռուսական, այնպես էլ ղազախական ցորենի խմբաքանակ: Երկրորդ՝ պարզվեց, որ Ղազախստանից գնված ցորենը 4-րդ կարգի է, նախատեսված չէ հացաթխման և սննդի համար, կարող է օգտագործվել որպես անասնակեր (ասենք՝ համակցված կեր արտադրելու համար): Ի դեպ, այս առնչությամբ կան մտավախություններ, որ ղազախական ցորենը կարող է որոշակի տոքսիններ (թունավոր նյութեր ու տարրեր) պարունակել, որոնք վտանգավոր են մարդու առողջության համար: Ընդգծենք, որ դա ոչ թե այն պատճառով, որ ինչ-որ մեկը թունավորել է տվյալ ցորենը, այլ նման հավանականություն կա՝ բնակլիմայական որոշակի հանգամանքներով պայմանավորված: Իսկ թե ո՞վ է ստուգել, Հայաստանի համապատասխան ո՞ր ծառայությունն է լաբորատոր հետազոտություն արել, առհասարակ, ո՞ր կառույցը կարող է իր վրա վերցնել տվյալ ցորենի և դրանից ստացված՝ թեկուզ անասունների համար նախատեսված մթերքի անվտանգության պատասխանատվությունը, անհայտ է: Առավել ևս, հաշվի առնելով, որ ցորենի խմբաքանակը փոխադրող շարժակազմերը անցել են ադրբեջանական տարածքով, ոչ մի դեպքում չի կարելի բացառել դրա միտումնավոր թունավորման հավանականությունը: Դրա՞ն ով է հետևել: Հետևո՞ւմ է որևէ մեկը, արդյոք: Չէ՞ որ այստեղ փոխկապակցվում են սննդային (պարենային), առողջապահական և ազգային անվտանգության հարցեր:

Հաջորդը. փաշինյանական իշխանությունն ու ՔՊ-ն մի նոր թեզ են զլում, թե՝ «ի՜նչ կարևոր է, թե ինչ կարգի ցորեն է եկել, կարևորը, որ այլընտրանքային ճանապարհով է եկել, կարևորը, որ առաջին անգամ Ադրբեջանի տարածքով է եկել...»: Այսինքն, իրենք՝ քպականներն էլ գործնականում խոստովանում են, որ իրենց այս ամենի մեջ պետք է բացառապես փիարը, քարոզչությունը: Ու հատկապես այն շեշտադրությամբ, թե՝ վերջ, խաղաղությունն ու ապաշրջափակումը տեղի են ունեցել... Չմոռանանք՝ առջևում ընտրություններն են, որոնց առանցքում լինելու է Փաշինյանի ու Ալիևի համատեղ «համանվագը» խաղաղության և ճանապարհների բացման առումով: Փաշինյանի վերընտրվելը շատ ձեռնտու է Ադրբեջանին:

Բայց վերադառնանք հիմնական թեմային: Իհարկե, պետք է արժանին մատուցել նաև քպական քարոզչությանը: Լոգիստիկան կամ ճանապարհի հարցը իսկապես էլ կարևոր է: Իրենք հիանալի գիտեն, որ դա հրաշք «լապշա» է հանրության որոշակի շրջանակների ականջներին, ինչպես «խաղաղության» թեզը, թեկուզ Ադրբեջանի անընդհատ սպառնալիքների կամ խոշոր ռազմական շքերթի ֆոնին: Իսկ իրականում, կրկնենք, գործ ունենք նախընտրական պարզ շոուի հետ: Իսկ մեծ հաշվով, «ապաշրջափակման» մասին քպականների բարձրացրած այդ ամբողջ աղմուկին զուգահեռ, եթե ոչ՝ առանցքային նպատակն, այսպես կոչված, «Զանգեզուրի միջանցք» տալու համար քարոզչաքաղաքական հիմքեր ձևավորելն է:

Տեսեք՝ Ալիևը հոխորտում է, թե գրավելու է Հայաստանը, իսկ Սևանն էլ «Գյոյչա» է անվանում, իսկ Փաշինյանը... շնորհակալություն, գրեթե երախտագիտություն է արտահայտում առ այն, որ անասնակերի համար նախատեսված ցորենի երկաթուղային վագոնները մի որոշ ճանապարհ անցել են ադրբեջանական տարածքով...

Զարմանալի է, որ ՔՊ ղեկավարը Ալիևին շնորհակալություն չի հայտնում, օրինակ՝ Հայաստանի ցորենի պահանջարկի մի զգալի մասը ապահովող Արցախը զավթելու և հայաթափելու, այդպիսով իր քպական իշխանությունը «բեռից», «վզի պարանից» ազատելու համար: Առայժմ չի հայտնում: Իսկ վաղը, մյուս օրը, եթե ինչ-որ մի հրաշքով կարողանա մնալ իշխանության, դա էլ գուցե արվի:

Մի խոսքով, այս «ցորեն» գործողությունը ամեն դեպքում հատկանշական է թեկուզ այն առումով, որ «կուտ տալ» ասվածը դեռ երբեք այդքան բառացի չէր հնչել:

ԱՐՄԵՆ ՀԱԿՈԲՅԱՆ  

Մանրամասները՝ «Փաստ» օրաթերթի այսօրվա համարում