Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Ինչպե՞ս կառավարել հանուն ժողովրդի. երկպալատ պառլամենտ. Արմեն ՄանվելյանԿարգախոս ընտրելու համար պետք է պարզապես լսել մարդկանց, իսկ արտագրված արհեստական-սիրուն բառերը ոչինչ չեն փոխելու․ Գագիկ Ծառուկյան Կրթության համակարգում կոռուպցիան սպառնալիք է մեր ազգային անվտանգությանը․ Ցոլակ ԱկոպյանՀայաստանի հանքարդյունաբերության և մետալուրգիայի ասոցիացիան PDAC 2026-ում ներկայացրել է Հայաստանի հանքարդյունաբերության ոլորտի ներուժն ու համագործակցության հնարավորություններըԻ՞նչ ենք առաջարկում մանկավարժներին «Հայաստանը ես եմ» նախաձեռնության քաղաքական ծրագրով. Նաիրի Սարգսյան Փակվող դպրոցների «սև ցուցակը». փակե՞լ, թե՞ վերակառուցել. ՀայաՔվեԳույքահարկը 2025-ից դառնալու է 600-800 հազար դրամ. ի՞նչ է սպասվում Կենտրոնի, Արաբկիրի բնակիչներին. Հրայր Կամենդատյան Այն մասին, թե ինչն է միջազգային հարաբերություններում ծնում իրավունքը, և ինչ է պետք անել այդ իրավունքը նվաճելու համար. ՉալաբյանՄատչելի բնակարաններից մինչև էժան դեղորայք․ «Ուժեղ Հայաստան»-ի տնտեսական ծրագիրը սոցիալական օրակարգի կենտրոնում Նախիջևանը ո՞ր կողմում է. Էդմոն Մարուքյան Ի՞նչ է թաքնված հակաեկեղեցական արշավի «պաուզայի» տակ. «Փաստ» Ոչ միայն ռազմական կամ քաղաքական, այլ նաև տնտեսական լուրջ հետևանքներ. «Փաստ» Սոցիալական լարվածության աճ և բևեռացման խորացում. «Փաստ» «Թողեք աշխատեն»-ից՝ «թողեք, թո՛ղ ջղայնանա...». «Փաստ» Կառավարության կողմից հատկացված գումարը ծածկելու է ծախսերի միայն մի մասը, իսկ հոնորարի չափը գաղտնիք է. «Փաստ» Սպառման հաշվին աճող տնտեսություն և նոր գնաճային վտանգներ. «Փաստ» Անակնկալներ՝ «Լուսավոր Հայաստանի» ընտրական ցուցակում. «Փաստ» Ժամկետից շուտ նախընտրական քարոզարշավ՝ լիազորությունների գերազանցումով. «Փաստ» Պատերազմի ստվերը Հայաստանի սահմաններին․ արդյո՞ք երկիրը պատրաստ է փախստականների հնարավոր ալիքին «Ալյանս» կուսակցությունը խոստանում է վերականգնել մահապատիժը Հայաստանում
Քաղաքականություն

Թուրքիան ակտիվանում է Հարավային Կովկասում

Թուրքիայի Անվտանգության խորհրդի նիստում, որը նախագահել է Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը, քննարկվել է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության գործընթացը։ Պաշտոնական հաղորդագրության համաձայն՝ հաշվի առնելով Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև խաղաղության գործընթացում վերջին դրական զարգացումները, քննարկվել են երկկողմ և տարածաշրջանային համագործակցության հնարավորությունները։ Կրկին ընդգծվել են Թուրքիայի ջանքերը, որոնք ուղղված են Հարավային Կովկասում խաղաղության և կայունության ամրապնդմանը, ինչպես նաև Անկարայի ներդրումը տարածաշրջանի զարգացման գործում։

44-օրյա պատերազմից հետո Թուրքիան բոլոր ջանքերը գործադրեց՝ հարավկովկասյան տարածաշրջանում ամրապնդվելու համար։ Անկարային թվում էր, թե Բաքվին օգնելով՝ կկարողանա իր վերահսկողությունը տարածել ողջ տարածաշրջանի վրա, առավել ևս, որ ՀՀ գործող իշխանություններն էլ՝ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ, կարծես դեմ չեն Ռուսաստանին դուրս մղելուն։ Բայց թուրքական փորձագիտական շրջանակները որոշակի դժգոհություն ունեին Ադրբեջանից և, անձամբ, Իլհամ Ալիևից, ով չէր ցանկանում դառնալ Էրդողանի մարիոնետը։ Այսպես կոչված «Զանգեզուրի միջանցքի» կամ «Թրամփի ուղու» (ինչպես էլ անվանենք՝ էություն չի փոխվում) բացման դեպքում կրկին մեծ «կտորը» բաժին է հասնելու Ադրբեջանին, որը աջակցություն է գտել նաև ԱՄՆ մերձավոր դաշնակցից՝ Իսրայելից։

Անկարան այժմ շտապում է, հակառակ դեպքում շատ բան է կորցնելու, ինքն է հայտնվելու «կախյալի» կարգավիճակում։ Մյուս կողմից՝ դեռևս չեն շտապում ՀՀ-ի հետ հարաբերությունները կարգավորելու հարցում։ Ըստ վերլուծաբանների՝ Անկարան էլ, Բաքվի պես, Փաշինյանին ծպտյալ աջակցող հայտարարություններ է անելու, անընդհատ խոսելու է կարգավորումից, բայց պայմանավորվածությունները դեռ որոշ ժամանակ չի կատարելու։ Անկարան նաև նախապայմաններ ունի Հայաստանի նկատմամբ և ակնկալում է դրանց լիակատար բավարարումը տեսնել։ Այս զարգացումները լիովին ձեռք են տալիս Նիկոլ Փաշինյանին։ Մի կողմից՝ թուրք-ադրբեջանական տանդեմը ոչ թե խանգարում, այլ օգնում է նրա «խաղաղության օրակարգին»՝ խորհրդարանական ընտրություններից առաջ խնդիրներ չհարուցելով, մյուս կողմից՝ հարցը օդում կախելով՝ անընդհատ ահաբեկելու է հայ հանրությանը։

Տաթևիկ Ստեփանյան