Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Ի՞նչ ենք առաջարկում մանկավարժներին «Հայաստանը ես եմ» նախաձեռնության քաղաքական ծրագրով. Նաիրի Սարգսյան Փակվող դպրոցների «սև ցուցակը». փակե՞լ, թե՞ վերակառուցել. ՀայաՔվեԳույքահարկը 2025-ից դառնալու է 600-800 հազար դրամ. ի՞նչ է սպասվում Կենտրոնի, Արաբկիրի բնակիչներին. Հրայր Կամենդատյան Այն մասին, թե ինչն է միջազգային հարաբերություններում ծնում իրավունքը, և ինչ է պետք անել այդ իրավունքը նվաճելու համար. ՉալաբյանՄատչելի բնակարաններից մինչև էժան դեղորայք․ «Ուժեղ Հայաստան»-ի տնտեսական ծրագիրը սոցիալական օրակարգի կենտրոնում Նախիջևանը ո՞ր կողմում է. Էդմոն Մարուքյան Ի՞նչ է թաքնված հակաեկեղեցական արշավի «պաուզայի» տակ. «Փաստ» Ոչ միայն ռազմական կամ քաղաքական, այլ նաև տնտեսական լուրջ հետևանքներ. «Փաստ» Սոցիալական լարվածության աճ և բևեռացման խորացում. «Փաստ» «Թողեք աշխատեն»-ից՝ «թողեք, թո՛ղ ջղայնանա...». «Փաստ» Կառավարության կողմից հատկացված գումարը ծածկելու է ծախսերի միայն մի մասը, իսկ հոնորարի չափը գաղտնիք է. «Փաստ» Սպառման հաշվին աճող տնտեսություն և նոր գնաճային վտանգներ. «Փաստ» Անակնկալներ՝ «Լուսավոր Հայաստանի» ընտրական ցուցակում. «Փաստ» Ժամկետից շուտ նախընտրական քարոզարշավ՝ լիազորությունների գերազանցումով. «Փաստ» Պատերազմի ստվերը Հայաստանի սահմաններին․ արդյո՞ք երկիրը պատրաստ է փախստականների հնարավոր ալիքին «Ալյանս» կուսակցությունը խոստանում է վերականգնել մահապատիժը ՀայաստանումԳուցե դու ես հաջորդ չեմպիոնը. Նարեկ Կարապետյան10000 դրամը քիչ է, շատ քիչ. ահա մեկ անձի համար հաշվարկված կոմունալ ծախսերի մանրամասն պատկերը Հայաստանում (միջինացված տվյալներով)․ Հրայր ԿամենդատյանՕպտիմալացման անվան տակ հանրապետությունում 230 դպրոց փակելու հարցը ոտքի է հանել հանրության տարբեր շերտերի. Մենուա ՍողոմոնյանՍամվել Կարապետյանի քաղաքական հետապնդման, հեռախոս նվիրելու մեծ ծախսին - կոնտր առաջարկի, ստերի ու վախերի մասին. Արամ Վարդևանյան
Քաղաքականություն

Թրամփի ճանապարհը կամ Հայաստանի կապիտուլյացիայի նոր անունը

Հայաստանի և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների միջև Վաշինգտոնում ստորագրված հուշագիրը, որը ներկայացվում է որպես խաղաղության և համագործակցության նոր էջ, իրականում դարձել է Հայաստանի համար միակողմանի զիջումների գործիք: Այն, ինչ հայկական կողմը անվանում է Թրամփի ճանապարհ, ադրբեջանական կողմը բացահայտ կոչում է Զանգեզուրի միջանցք: Այս բառախաղը ոչ թե պատահական է, այլ ցույց է տալիս, թե ով է իսկապես շահում և ով՝ կորցնում:

Միջանցքի բացումը, որը պարտադրվում է առանց Հայաստանի ինքնիշխանության նկատմամբ երաշխիքների, նշանակում է տարածքային վերահսկողության կորուստ և անվտանգության անդառնալի ճեղքում: Հայաստանը վճարում է այն գնով, որն Ադրբեջանը պահանջում էր դեռ 2020-ից հետո՝ միայն թե այս անգամ դա ներկայացվում է որպես «խաղաղության ճանապարհ» և ամերիկյան միջնորդությամբ:

Ներքին ճնշումները խորանում են: Ընդդիմադիրների, եկեղեցականների, գործարարների ու համայնքապետերի ձերբակալությունները դարձել են համակարգված: Արևմուտքը, որի հետ կնքվել է հուշագիրը, այլևս չի կարողանում անտեսել ժողովրդավարության և մարդու իրավունքների խախտումները: Բայց հենց այդ նույն Արևմուտքի հետ ստորագրված թուղթն է օգտագործվում իշխանության կողմից՝ որպես ծածկույթ ներքին ընդդիմությանը լռեցնելու և արտաքին զիջումները հիմնավորելու համար:

Զինված ուժերի թուլացումը՝ պարտադիր ծառայության կրճատման առաջարկով, տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ Ադրբեջանը շարունակում է ռազմական բյուջեն մեծացնել և նոր զենք գնել:

Սահմանադրական փոփոխությունների մասին հայտարարությունները, որոնք ներկայացվում են որպես «արդիականացում», իրականում ուղղված են տարածքային պահանջներից հրաժարվելու պարտավորությանը՝ Ադրբեջանի ուղղակի պահանջով:

Այս ամենը միասին վկայում է մեկ բանի մասին՝ Վաշինգտոնում ստորագրված հուշագիրը խաղաղության համաձայնագիր չէ, այլ կապիտուլյացիայի նոր, ավելի նրբաճաշակ ձևակերպում: Թրամփի ճանապարհ անվանելով՝ փորձում են թաքցնել, որ սա ոչ թե խաղաղության, այլ հանձնման ճանապարհ է: Եվ հաշիվը վճարում է միայն Հայաստանը: