Առաջին հայացքից գրավիչ այս նկարն այնքան հունից հանեց արվեստասերներին, որ նրանք պատրաստ էին այրել այն․ ի՞նչն այն չէ նկարի հետ, որ այդքան աղմուկ բարձրացավ

Արվեստը միշտ չէ, որ միայն հիացմունք ու հիացական խոսքեր է առաջացնում, լինում է նաև, որ արվեստի որևէ դրսևորում հսկայական աղմուկի պատճառ է դառնում, որը հետո դժվար է լինում հանդարտեցնել։ Այսպիսի մի նկար է Մանեի հայտնի Օլիմպիա նկարը, որը իր ստեղծման իսկ պահից դարձավ բազմաթիվ արվեստասերների քննարկման առարկա։ Սակայն ի՞նչն այն չէ հայտնի ու էսթետիկ այս նկարի հետ։ 

Մանեն իր «Օլիմպիա» նկարում պատկերել է մերկ մի կնոջ, ով Վեներայի պատկերն ունի։ Նա պառկած է անկողնուն, իսկ նրա կողքին սևամորթ մի կին է կանգնած։ 1865թ․-ին, երբ նկարը ցուցադրվեց Փարիզում, ու պատմվեց դրա պատմությունը, արվեստասերները չկարողացան զսպել իրենց զայրույթն ու անգամ առաջարկեցին վառել այն։ 

Բանն այն է, որ մինչ Մանեն շատ ու շատ նկարիչներ ևս պատկերել էին մերկ կնոջ, սակայն նրանց պատկերած կանայք երևակայական էին ու ծնված էին նրանց իդեալներից։ Այնպիսի հայտնի նկարիչներ, ինչպիսիք էին Տիցիանը, Ռուբենսը, ևս պատկերել էին մերկ Վեներաների, սակայն նրանց ստեղծած Վեներաները ծնվել էին իրենց իսկ երևակայությունից։ Նրանք ստեղծել էին կնոջ այն իդեալը, ում կցանկանային տեսնել, ու իրենց բոլոր նկարներում կարծես թե պահում էին դա։ 

Սակայն Մանեն հեղափոխություն արեց․ նա ստեղծել էր իրական կնոջ պատկերով մերկ կին։ Ավելին՝ նա նշել էր, որ իր ստեղծած կինը գոյություն ունի, ու նա պատկերել է նրան մերկ՝ դարձնելով իսկական աստվածուհի։ Սա ուղղակի չէր կարող հունից չհանել քննադատներին, ովքեր միայն այն մտքից, որ հիմա նայում են իրականում գոյություն ունեցող մերկ կնոջ մարմնի, հունից դուրս էին գալիս։ 

Նկարում երևում է կնոջ ոչ իդեալական մարմինը՝ նրա ամբողջ գեղեցկությամբ ու թերություններով։ Մանեն չէր հասկանում, թե ինչպես է կարելի կնոջը պատկերել իդեալական, եթե նա իրականում իդեալական չէ, և ստեղծված է հողեղենից։ Մանեն փորձում էր իր նկարով ցույց տալ, որ պետք է կառչել իրական կնոջից և ոչ թե երևակայականից։ 

Լավ է գոնե, որ հանճարեղ նկարիչը կարողացավ մինչև վերջ պայքարել իր արվեստի համար ու թույլ չտվեց, որ քննադատներն այն վերացնեն կամ այրեն, ինչպես նրանցից շատերը պլանավորում էին, և մինչև մեր օրեր հասավ այս հրաշալի նկարն իր ամբողջ գունապնակով։