«Կլինկեր»-ի գեղարվեստական գրքի հեղինակը Դավիթ Սեդրակյանն է

Ժամանակի ընթացքում ամեն ինչ ընկնում է իր տեղը և բոլոր «մութ» հարցերի պատասխանները դուրս են գալիս ջրի երես։ Բացառություն չեղավ նաև ցեմենտի պատմությունը, որն արդեն մեկ շաբաթ է ինչ մեծ քննարկման առարկա է դարձել։ Բանն այն է, որ օրեր առաջ ԱԺ տնտեսական հարցերով մշտական հանձնաժողովն ընդունեց օրենք, ըստ որի Իրանից Հայաստան ներմուծվող ցեմենտի նկատմամբ պետք է սահմանվի պետական տուրք ։ Բայց ինչքան էլ տարօրինակ լինի հանձնաժողովի նախագահի կողմից քննարկման վերջում օրինագծից դուրս բերվեց «կլինկեր»-ի նկատմամբ տուրք սահմանելու հատվածը և օրինագծի վերջնական տարբերակին համաձայն, «կլինկերը» Հայաստան մտնելուց չի ենթարկվելու պետական տուրքի։ Նման երևույթը կունենա շատ բացասական ազդեցություններ , քանզի «կլինկերը» տուրքի չենթարկելու դեպքում, տեղական արտադրողը չի կարողանա մրցակցել կլինկեր ներմուծողի հետ և մոտ ապագայում սնանկ կճանաչվի։ Այսպիսով հանձնաժողովի նախագահի կողմնակալ որոշման արդյունքում, շուրջ 1150 ՀՀ քաղաքացի կմնան ճակատագրի քմահաճույքին։
Իրոք անհասկանալի էր, թե որն է նման անտրամաբանական որոշման դրդապատճառը, բայց այսօր համացանցում հայտնվեց այս բարդ հարցի պարզ պատասխանը։ Բանն այն է, որ «կլինկեր»-ի ներմուծմամբ զբաղվող «Գաջ» ՓԲՆ-ն պատկանում է Դավիթ Սեդրակյանին, առավել հայտնի , որպես «Թոխմախի Մհերի» որդի։ Թե ինչ քավոր-ծանոթ-բարեկամական հարաբերություններ ունի Դավիթ Սեդրակյանն հանձնաժողովի անդամների հետ հայտնի չէ, բայց ենթադրել մկարելի է միանշանակ և հենց այստեղ է, որ «թաղված է շան գլուխը»։ Ինչև կարծում եմ, որ մոտ ապագայում նոր մանրամասներ ի հայտ կգան և այս տնտեսությունը կեղեքող օրինագիծը կվերանայվի և ռացիոնալ որոշում կկայցվի՝ պետտուրքի տակ մտցնել նաև կլինկերը: