Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Մեր ինքնությունը ջնջել չի լինի. Անաիս Սարդարյան Հայաստանի անկախությունը վտանգի տակ է․ Արցախի էջի անվան տակ Հայաստանի էջն են փակում DDF26-ը չորրորդ անգամ Հայաստանում կհյուրընկալի թվային աշխարհի առաջատար փորձագետներին. Արդյունաբերական փոխակերպման գործընկերը ԶՊՄԿ-ն է IDBank-ը մեկնարկում է SWIFT փոխանցումների հատուկ արշավԿոնվերս Բանկը IV Conference Capital Markets Armenia-ում ներկայացրել է իր փորձըՄիանում եմ «Առաջարկ Հայաստանին» նախագծին. Ատոմ Մարգարյան Նոր Սահմանադրության նախագծի տեքստն արդեն պատրաստ է Հայաստանը կարող է դառնալ Չինաստան–Հնդկաստան հարաբերությունների կարևոր կամուրջ․ Ավետիք ՔերոբյանԻնչպե՞ս է հաջորդ վարչապետը պատրաստում անվտանգության ծրագիր. տեսանյութՄեկնարկել է «Dilijan Eye» համալիրի շինարարությունըՍեյրան Օհանյանի կինը դատի է տվել Հանրային հեռուստաընկերությանը Իրանի դեմ ռшզմական գործողությունը կանխել է Երրորդ համաշխարհային պшտերազմը. Թրամփ ՀՀ տարածքում ավտոճանապարհները հիմնականում անցանելի են․ Լարսը փակ է բոլոր տեսակի տրանսպորտային միջոցների համար Երկրի քաղաքական կյանքը չպետք է վերածվի աշխարհքաղաքական դիմակայության հարթակի. Գագիկ ԾառուկյանԻնչո՞ւ են այսօր Հայաստանի հարյուր հազարավոր թոշակառուներ իրենց հույսը կապում «Հայաքվեի» հետ. Հրայր ԿամենդատյանԱյն մասին, թե որոնք են Անկախության հռչակագրի չեղարկման իրական հետևանքները, և ինչու դա որևէ դեպքում չի կարելի թույլ տալ. Ա. ՉալաբյանՊայքարելու ենք հնարավոր ընտրակաշառքի և ընտրակեղծիքների դեմ. Աննա ԿոստանյանՎանաձորը 3 օր շարունակ հյուրընկալում էր «Մենք մասնակիցն ենք պատմության կերտմանը» խորագրով ֆոտոցուցահանդեսըԱՄՆ առևտրային պատժամիջոցները հարվածում են հնդկական արևային վահանակների արտադրողներին TRIPP-ի շուրջ աճող ռիսկերը․ Հայաստանը կարող է հայտնվել մեծ ուժերի մրցակցության կիզակետում
Հասարակություն

Պատվերով քաղակտիվիստի անցյալ ունեցող ՔՈ-ականները առնվազն իրավունք չունեն խոսել անձնական շահի սպասարկումից

Տոմա Դավթյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է. 

Քանի որ «Քաղաքացու որոշում» կուսակցությունը վերջերս որոշակի ակտիվիություն է ցուցաբերում, մասնավորապես կոսւակցության հիմնադիր անդամների բոցաշունչ հայտարարությունների տեսքով, հարկ եմ համարում որոշ դրվագներ հիշեցնել երիտասարդներին և ներկայացնել հանրության դատին՝ մեդալի երկու կողմն էլ:
Եվ այսպես...
Կուսակցության հիմնադիր անդամներից Արթուր Ավագյանը, բանից պարզվում է կուսակցության մատուցած ծառայությունների դիմաց (Գագիկ Ծառուկյանի դեմ իրականցվող արհեստական պրոցեսը), կանաչ գոտում Հալաբյան-Մարգարյան խաչմերուկում գտնվող այգում սրճարան կառուցելու արտոնություն է ստացել: Մինչդեռ նախկիններին՝ հետհեղափոխական շրջանում, թույլ չէին տալիս, ստացվում է հներից վերցրել են տվել Արթուրին:
Երկրորդ, թերևս կհիշեք վերջերս «Պետական տուրքի մասին» օրինագծում Կառավարության ներկայացրած փոփոխությունները դժգոհության ալիք էին բարձրացրել այդ ոլորտում գործունեություն ծավալող տնտեսվարողների մոտ, որին միացավ նաև ՔՈ հիմնադիր անդամ Սուրեն Սահկյանը, անգամ ՔՈ կուսակցության մակարդակով հայտարարություն տարածեցին, թե դրանք այլոց շահերը սպասարկելու միտում ունի: Հետո պարզվեց սակայն, որ Սուրենի և ՔՈ կուսակցության արտահայտած դժգոհությունները կոնկրետ պատճառ ունեն՝ Սուրեն Սահակյանը Քանաքեռ Զեյթուն վարչական շրջանում սեփական գրավատուն ունի, և հենց սեփական շահերն էր փորձում պաշտպանել:
Երրորդ Սուրեն Սահակյանի գործունեությանը ծանոթ ցանկացածը կփաստի, որ նա հայտնի գրանտակեր է, ով իր պայքարը հենց այդ գրանտների համար էլ սկսում էր և կապ չունի թե ինչ թեմա է, կարևորը դրանով շահագրգիռ կազմակերպությունները Սուրենին գրանտ տան:
Չորրորդ լավատեղյակ աղբյուրները փոխանցում են, որ Սուրեն Սահկյանի եղբայրը, ժամանակին, երբ դեռ ՀՀԿ անդամ էր, շատ ջերմ և մտերմիկ հարաբերություններ ունե Տավուշի մարզի նախկին ՀՀԿ-ական մարզպետ Հովիկ Աբովյանի հետ ում ցուցումով էլ նա մասնակցում էր Էլեկտրիկ Երևան շարժման պայքարին և ինչի համար էլ նա ստացավ բրոքերային ծառայություներ մատուցող ամենաթանկ ընկերությունը: Հետո սակայն, 2016 թվականի հունվարին, նույն Հովիկ Աբովյանի տանից կատարված գողության մեջ նախկին մարզպետը կասկածում էր հենց Սուրենի եղբորը, համաձայնեք հետաքրքիր շրջադարձ է չէ, երբ մտերիմդ քեզ թալանում է:
Այս շարքը դեռ կարելի է երկար թվել, իմի բերելով ՔՈ անդամների անցյալն ու գործունեությունը, բայց ինչի համար ենք այս ամենը նշում, որ մարդիկ, ովքեր անհիմն կերպով փորձում են դիմացինին մեղադրել կամ վարկաբեկել, մի պահ ետ նայեն ու հասկանան, արդյո՞ք իրենց անցած ճանապարհը խորթուբորդություններով չի եղել և հենց այդ ժամանակ էլ հասկանալի կդառնա, որ նրանք բարոյապես իրավունք չունեն խոսել բաներից, որոնք ժամանակին կամ գուցե և հիմա, շարունակում են լինել իրենց առօրյաի անբաժանելի մասնիկը: