Գլխավոր Լրահոս Վիդեո Կիսվել
Լավ մասնագետները՝ տնտեսության կայունության և աճի հիմքում. ԶՊՄԿ-ի օրինակը Մենք հիշում ենք Ալիևի մատ թափ տալը, իսկ դու գնացել ձեռքն ես սեղմում. Արշակ ԿարապետյանՏնտեսական ծրագիր, որը Հայաստանը կդարձնի ավելի բարեկեցիկ․ միացե՛ք մեզ Կենսաթոշակառուների այսպիսի վիճակը պետության համար ամոթալի է․ Դավիթ ՀակոբյանԹուրքիան խանդավառվել է Փաշինյանի հայտարարություններից Ի՞նչ է Երևանում փնտրելու Մարթա Կոսը Հայաստանում վարելահողերի շուրջ 50%-ը չի մշակվում․ ի՞նչ անել. Տիգրան Դումիկյան ՔՊ-ում այժմ էլ մարզպետների ձայներն են հաշվում Փաշինյանի հակաեկեղեցական արշավը վտանգված է Սփյուռքը պետք է լինի Հայաստանի շարունակությունը և մասնակցի որոշումների ընդունմանը․ Ատոմ ՄխիթարյանՊահպանելով, զարգացնելով և պաշտպանելով հայերենը՝ մենք պաշտպանում ենք ոչ միայն մշակույթ, այլև պետականություն․ Նաիրի Սարգսյան Մենք բացում ենք պատմության նոր էջ՝ վստահ և արժանապատիվ քայլերով. Գագիկ ԾառուկյանConverse Trusted. Վերաֆինանսավորման բիզնես վարկ՝ վարկային արձակուրդի հնարավորությամբՍտեղծվել է մոլեկուլ, որը ինքնահավաքվում է արևային մարտկոցների մեջ Սամվել Կարապետյանը տարիներ շարունակ Արցախում ծնված յուրաքանչյուր չորրորդ երեխայի ընտանիքին նվիրաբերել է 4000- ական ԱՄՆ դոլար. տեսանյութ «ՀայաՔվեն» արդեն նաև Մասիսում էԿգործակցենք մաքուր հետագիծ ունեցող նոր քաղաքական ուժերի հետ. Ավետիք Չալաբյան Քաղաքական դաշտում նոր կենտրոն․ «Մեր Ձևով» շարժումն ու «Ուժեղ Հայաստան»-ի օրակարգը Ավստրիայից հնչած հստակ ուղերձը․ Եպիսկոպոսների ժողովը վերահաստատեց հավատարմությունը Կաթողիկոսին Չորս տարի անց. ուկրաինական պատերազմը` որպես տրանսֆորմացիայի կատալիզատոր. «Փաստ»
Հասարակություն

Պատվերով քաղակտիվիստի անցյալ ունեցող ՔՈ-ականները առնվազն իրավունք չունեն խոսել անձնական շահի սպասարկումից

Տոմա Դավթյանն իր ֆեյսբուքյան էջում գրում է. 

Քանի որ «Քաղաքացու որոշում» կուսակցությունը վերջերս որոշակի ակտիվիություն է ցուցաբերում, մասնավորապես կոսւակցության հիմնադիր անդամների բոցաշունչ հայտարարությունների տեսքով, հարկ եմ համարում որոշ դրվագներ հիշեցնել երիտասարդներին և ներկայացնել հանրության դատին՝ մեդալի երկու կողմն էլ:
Եվ այսպես...
Կուսակցության հիմնադիր անդամներից Արթուր Ավագյանը, բանից պարզվում է կուսակցության մատուցած ծառայությունների դիմաց (Գագիկ Ծառուկյանի դեմ իրականցվող արհեստական պրոցեսը), կանաչ գոտում Հալաբյան-Մարգարյան խաչմերուկում գտնվող այգում սրճարան կառուցելու արտոնություն է ստացել: Մինչդեռ նախկիններին՝ հետհեղափոխական շրջանում, թույլ չէին տալիս, ստացվում է հներից վերցրել են տվել Արթուրին:
Երկրորդ, թերևս կհիշեք վերջերս «Պետական տուրքի մասին» օրինագծում Կառավարության ներկայացրած փոփոխությունները դժգոհության ալիք էին բարձրացրել այդ ոլորտում գործունեություն ծավալող տնտեսվարողների մոտ, որին միացավ նաև ՔՈ հիմնադիր անդամ Սուրեն Սահկյանը, անգամ ՔՈ կուսակցության մակարդակով հայտարարություն տարածեցին, թե դրանք այլոց շահերը սպասարկելու միտում ունի: Հետո պարզվեց սակայն, որ Սուրենի և ՔՈ կուսակցության արտահայտած դժգոհությունները կոնկրետ պատճառ ունեն՝ Սուրեն Սահակյանը Քանաքեռ Զեյթուն վարչական շրջանում սեփական գրավատուն ունի, և հենց սեփական շահերն էր փորձում պաշտպանել:
Երրորդ Սուրեն Սահակյանի գործունեությանը ծանոթ ցանկացածը կփաստի, որ նա հայտնի գրանտակեր է, ով իր պայքարը հենց այդ գրանտների համար էլ սկսում էր և կապ չունի թե ինչ թեմա է, կարևորը դրանով շահագրգիռ կազմակերպությունները Սուրենին գրանտ տան:
Չորրորդ լավատեղյակ աղբյուրները փոխանցում են, որ Սուրեն Սահկյանի եղբայրը, ժամանակին, երբ դեռ ՀՀԿ անդամ էր, շատ ջերմ և մտերմիկ հարաբերություններ ունե Տավուշի մարզի նախկին ՀՀԿ-ական մարզպետ Հովիկ Աբովյանի հետ ում ցուցումով էլ նա մասնակցում էր Էլեկտրիկ Երևան շարժման պայքարին և ինչի համար էլ նա ստացավ բրոքերային ծառայություներ մատուցող ամենաթանկ ընկերությունը: Հետո սակայն, 2016 թվականի հունվարին, նույն Հովիկ Աբովյանի տանից կատարված գողության մեջ նախկին մարզպետը կասկածում էր հենց Սուրենի եղբորը, համաձայնեք հետաքրքիր շրջադարձ է չէ, երբ մտերիմդ քեզ թալանում է:
Այս շարքը դեռ կարելի է երկար թվել, իմի բերելով ՔՈ անդամների անցյալն ու գործունեությունը, բայց ինչի համար ենք այս ամենը նշում, որ մարդիկ, ովքեր անհիմն կերպով փորձում են դիմացինին մեղադրել կամ վարկաբեկել, մի պահ ետ նայեն ու հասկանան, արդյո՞ք իրենց անցած ճանապարհը խորթուբորդություններով չի եղել և հենց այդ ժամանակ էլ հասկանալի կդառնա, որ նրանք բարոյապես իրավունք չունեն խոսել բաներից, որոնք ժամանակին կամ գուցե և հիմա, շարունակում են լինել իրենց առօրյաի անբաժանելի մասնիկը: